Poitiers

Als ik aan Poitiers denk, dan komen de oude geschiedenislessen weer boven. Karel Martel, kent u hem nog? Hij was de stamvader van de Karolingen, de grootvader van Karel de Grote. Hij reorganiseerde het Frankische leger en paste allerlei nieuwe vindingen toe. Zó wist hij met succes binnenlandse en buitenlandse tegenstanders (Arabieren, Friezen, Saksen) het hoofd te bieden. Na de dood van Radboud, koning der Friezen, maakte Karel het mogelijk dat Willibrord zijn werk vanuit Utrecht kon hervatten. Karel financierde zijn leger en zijn vele veldslagen door kerkelijke bezittingen in beslag te nemen. Dat viel natuurlijk niet in goede aarde, maar Bonifatius gaf hem zoveel steun dat de bisschoppen niet in actie kwamen.

Ik moest eraan denken toen wij van Burgos in Spanje, rakelings langs de Pyreneeën naar Poitiers reden. Een streek waar Karel actief was en vele gevechten leverde. Nou ben ik niet zo oorlogszuchtig, maar ja, dat schijn te zijn, waar geschiedenis over gaat.

We keken naar een video over menen die te voet naar Santiago gingen en wat hen bezig hield. In dat verhaal keerde steeds een ganzenbord en een blokkenspel terug. En dat vond ik wel leuk. Ganzenbord, omdat je steeds stapjes verder kunt doen op een bord. Maar soms, helaas, moet je stappen terug, misschien wel tot het begin, of een paar beurten overslaan, stilstand. En dan die blokkendoos. Je stapelt blokken op elkaar, maar als je niet op let en een blokje verkeerd plaatst, of maar half, dan stort je hele bouwwerk in. Dan kun je weer opnieuw beginnen.

Is dat niet waar wij eigenlijk zelf steeds mee bezig zijn? Proberen iets op te bouwen, een doel te halen. Maar als dat erop zit, dan zoeken wij weer verder. Morgen naar huis, nieuwe uitdagingen wachten ons. 

Gerard van Dijk