Wij vieren

Als je een tijdje door de mist rijdt en dan nog een tijdje door dor en droog land, waar het graan en de zonnebloemen zijn geoogst, dan heb je in ieder geval tijd om wat na te denken. ’s Morgens in de vroegte is het nog vrij stil in de bus, in de loop van de dag wordt het drukker. Iedereen begint al een beetje na te denken hoe het zal zijn om weer thuis te zijn.

Het was warm toen we in Burgos aankwamen. We zouden in de kathedraal gaan vieren, maar we mochten er nog niet in. En vooral als het zo warm is, dan is een kerk een mooie schuilplaats. Het kostte enige moeite, maar het lukte. In de mooie kathedraal was een zijkapel, helemaal geschikt voor ons. Uit Fatima en Santiago hadden we devotionalia meegebracht die we hier hebben gezegend.

Na de viering hebben we de kathedraal bezocht. Op bijna elke plek en elke zijkapel vonden we taferelen uit het leven van Maria. Hoe Anna en Joachim elkaar ontmoetten bij de Gouden Poort in Jeruzalem, hoe zij een kind afsmeekten van de Heer en dat als jong kind naar de tempel brachten. De boom van Jesse, was nadrukkelijk aanwezig, met de slapende Jesse als stamvader en de koningen van het Oude Volk. En Maria speelde natuurlijk een hoofdrol. Alle taferelen uit haar leven en in combinatie met Jezus waren te zien. Een prentenbijbel, gebed in steen, een stil gebed, zal ik maar zeggen.

Niet zo stil, maar wel intiem was de korte bijeenkomst waarin iedereen zijn intentie of gebed kon doen, min of meer als afsluiting van de bedevaart, al ‘moeten’ we  nog twee dagen reizen om weer thuis te komen en onze persoonlijke verhalen in levende lijve aan u te kunnen vertellen. Nog even…

Gerard van Dijk