Missionaire parochie in actie: Pinksteren in de Emmauskerk

In de vorige TEAMspirit nodigden we u uit voor de pinksterviering in de Emmauskerk. Hier leest u de beleving van Frank Beuger. Zijn ervaring toont hoe een zorgvuldig voorbereide viering harten raakt en mensen samenbrengt. Zijn woorden nodigen ons uit met een frisse blik te verkennen hoe wij kerk-zijn willen vormgeven.

Deze pinksterviering laat zien hoe we met bewuste keuzes voor de kerkdienst, de muziek, verschillende talen en gastvrijheid de drie kerntaken van vieren, leren en dienen tot leven brengen. Dit zorgt voor een geloofservaring die blijft hangen en een verdieping is van wat we al doen en wat ons samenbrengt. Een lied, een gebed, een ontmoeting: het zijn vonken die het vuur van het geloof levend houden. Laten we dat vuur blijven voeden in kleine gebaren, gedeelde vreugde en vieringen die tot het hart spreken.

Het pinkstervuur brandt in ons als teken van hoop en geloof. Welke vonk laten wij overslaan?

Rebeca van Koert

Een pinksterdag om nooit te vergeten!
Op eerste pinksterdag was ik vanuit Twente te gast in de Emmauskerk. Daar vond een kerkdienst plaats die voor mij tot de mooiste en meest inspirerende vieringen van het jaar gerekend mag worden. De dienst stond volledig in het teken van Pinksteren: het feest van de Heilige Geest, van verbinding en van het doorbreken van grenzen tussen mensen. Zodra ik de kerk binnenliep, was het duidelijk dat deze viering bijzonder zou worden.

Uniek was de veelkleurigheid en het internationale karakter. De lezingen, de voorbeden en zelfs het Onze Vader werden in verschillende talen uitgesproken: Aramees, Pools, Duits, Frans en Nederlands. Vertrouwde woorden kregen een nieuwe klank en betekenis. Zo werd de pinksterboodschap – de Geest verbindt alle mensen, ongeacht hun achtergrond – tastbaar. Het Onze Vader in het Aramees, de taal die Jezus zelf sprak, raakte mij diep en zorgde voor een gevoel van verbondenheid met christenen van alle tijden en windstreken.

De muziek was schitterend. Een Indonesisch Angklungorkest vulde de kerk met warme, heldere klanken die iedereen zichtbaar raakten. De angklung, een traditioneel Indonesisch instrument van bamboe, gaf een bijzondere sfeer aan de dienst. De vrolijke melodieën toverden glimlachen op de gezichten en mensen bewogen spontaan mee. Die vreugde en saamhorigheid pasten perfect bij de geest van Pinksteren.

In zijn overweging vatte de pastoor de kern raak samen: de Heilige Geest zet mensen in beweging, breekt muren af en opent nieuwe wegen. Zijn woorden waren inspirerend en gaven stof tot nadenken. Hij benadrukte het belang van openstaan voor elkaar, om verschillen te omarmen en samen te bouwen aan een gemeenschap waarin iedereen zich thuis voelt.

Na de dienst genoten we van hapjes uit vele landen. Het was een feest van smaken en geuren, en onderstreepte nogmaals de rijkdom van deze diverse gemeenschap. Mensen raakten in gesprek, proefden elkaars gerechten en deelden verhalen. De sfeer was warm, vrolijk en gastvrij.

Kortom, deze pinksterviering was een feest van verbondenheid, diversiteit en vreugde. Ze raakte hoofd én hart en geeft mij inspiratie voor mijn geloofsgemeenschap in Twente.

Frank Beuger