Missionaire parochie: Alpha geeft er handen en voeten aan

Als we het woord “Alpha” horen, denken we al snel aan een cursus: een reeks avonden met een maaltijd, een inleiding en een gesprek over het geloof. Dat klopt ook, maar het is niet het hele verhaal. Wie alleen naar Alpha kijkt als een programma dat je één of twee keer per jaar “draait”, mist de kern ervan. Alpha is namelijk niet zo zeer wat je organiseert, maar iets wat je wordt: een nieuwe manier van kijken naar mensen, naar geloof en naar de parochie. Die manier van kijken noemen we de Alphacultuur. En die cultuur is waar we naartoe willen om onszelf Missionaire Parochie te kunnen noemen.

Tijdens de laatste conferentie over de Missionaire Parochie, afgelopen maart, nam ik deel aan een workshop van Alpha-Nederland. De gespreksleider sprak daar over de zeven ingrediënten van de Alphacultuur. Ik laat ze hier de revue passeren.

Focus op missie: De missie van de kerk die we van Jezus zelf ontvangen hebben, is: “Maak alle volken tot mijn leerlingen.” In onze toekomstvisie is dit het uitgangspunt. We willen dat de activiteiten in onze parochie gericht zijn op het tot geloof en geloofsverdieping brengen van medemensen. Om de juiste cultuur te bereiken, moeten we daarop gefocust zijn en blijven.

Toewijden aan gebed: Onze missie ten uitvoer brengen, kunnen wij niet op eigen kracht. Zonder Gods hulp zijn we nergens. Gebed tot en vertrouwen in Hem zijn daarom essentieel. Je kunt het gebed beschouwen als de motor voor onze parochieactiviteiten.

Ervaren van de Heilige Geest: Tijdens de Alphacursus worden drie lessen, vaak in één weekend, aan Hem besteed. Er wordt dan ook tot de Heilige Geest gebeden en deelnemers ervaren dan vaak ook Gods liefde. Maar waarom zouden we die ervaring willen beperken tot het Alphaweekend? Als we vaker stil zijn en ruimte geven aan de Heilige Geest, laten we ons als parochiegemeenschap misschien ook iets meer door Hem leiden.

Gastvrij zijn: Gastvrijheid is niet alleen een warm welkom bij de deur; het raakt alle aspecten van kerk-zijn. Bij een Alphabijeenkomst die standaard met een maaltijd begint, merken deelnemers dat er op hen is gerekend. Door de niet-oordelende sfeer tijdens de bijeenkomsten voelen ze zich gezien en gewaardeerd. Deze sfeer zou de hele parochie meer moeten uitademen, zodat vooral nieuwe bezoekers zich er welkom en veilig voelen.

Uitnodigen: Dit is geen actie alleen voor de Alpha-werkgroep voor als er weer een cursus begint. Met de eerder genoemde missie voor ogen, is ieder lid van de gemeenschap geroepen om, gedreven door Gods liefde, eropuit te gaan en vrienden, buren, collega’s of andere bekenden uit te nodigen voor een activiteit in de parochie.

Leiders vermenigvuldigen: Alpha is zeer geschikt om talent en geloof te ontwikkelen en te groeien in het dragen van verantwoordelijkheid in de gemeenschap. Oud-deelnemers aan de Alphacursus kunnen bij een volgende Alpha meehelpen in de organisatie en bijvoorbeeld gespreksleider zijn. Zo kunnen zij groeien naar andere vrijwilligersfuncties in de parochie, waardoor de vitaliteit van de parochie groeit.

Leven delen: Het is waar Alpha-avonden mee beginnen: gesprekken aan tafel over het leven. Zo is de kerk bedoeld: een plek waar het leven wordt gedeeld, met vreugde en verdriet, met vragen en twijfels. Voor een parochie die tot groei en bloei wil komen, zou het toch jammer zijn als dit alleen tijdens de bijeenkomsten van Alpha gebeurt.

Wanneer we serieus met deze zeven ingrediënten aan de slag gaan, dan zie ik de toekomst van onze parochie hoopvol tegemoet. Dan kan er een cultuur ontstaan waarin nieuwkomers zich veilig weten, waarin gebed en de werking van de Heilige Geest serieus worden genomen, en waarin het geloof met elkaar wordt gedeeld. Dan kunnen wij de Missionaire Parochie worden die we graag willen zijn.

Jos van Adrichen, diaken