Een tuintje november 2020

In het voorjaar heb ik wat dahliabollen in de grond gezet, stokje erbij, kaartje eraan, zodat ik ze niet bij het schoffelen zou vergeten. En natuurlijk keek ik iedere week, of ik al iets boven de grond zag komen, maar het wilde maar niet lukken. De slakken waren sneller dan de planten konden groeien. Van de week heb ik ze opgegraven. Ja, ze waren er nog, onzichtbaar ging alles blijkbaar gewoon door. Heel anders dan het onkruid,, of moet ik zeggen de minder gewenste planten? Dat kan toch ook nog een heel aardig gezicht geven, al is het niet persé beoogd. Die planten deden het in ieder geval weer goed, zonder veel zorgen van mijn kant…Ik kan het aan hoor, maakt u zich geen zorgen, mijn hele tuin is 20 m²…

Maar ik vond de vergelijking wel aardig met onze actie Kerkbalans. Aan het begin van het jaar zetten wij brieven uit, we kijken nog eens naar de reacties, als er vragen zijn lossen we dat op, maar eigenlijk loopt het verder wel goed. De bijdrage groeit van maand tot maand en anders dan mijn dahlia’s, ik vind het resultaat prachtig! En aan dat resultaat werkt u allemaal mee. Heel veel dank daarvoor. Want door uw bijdrage kan er ook in deze tijd het werk gewoon door gaan. En ook het onderhoud. U ziet niet alles, maar bijv. de dagkapel en de tuinzaal zijn geschilderd, zodat we er weer gebruik van kunnen maken, als deze crisis voorbij is. Maar ook buiten wordt er gewerkt en dat is wél te zien… Deze week nog was de schilder aan de koekoeken aan het werk, hoog op het dak van de kerk. Dat is meer dan een tuintje wieden. Fijn dat u dat mogelijk maakt.

Gerard van Dijk
Voorzitter actie Kerkbalans