Van laag naar hoog 15 mei 2020

Laat in de avond of vroeg in de morgen schijnt het allemaal te gebeuren. Als je iets mee wilt maken, dan moet je aan de randen van de nacht zijn. Als het nog net niet donker is, of nog net niet licht. Zomer of winter, zo heel vroeg in de ochtend is het koud en stil. Niemand op straat, de natuur komt tot leven. Juist die tijd gebruiken de dieren om eten te zoeken, te jagen, om energie op te doen voor de dag die komt. Als je daar getuige van wil zijn, moet je er dus vroeg bij zijn.
Zo de morgens vroeg door het gras, nat van de dauw, koud nog, genieten van de stilte. Langzaam voel je het warm worden. Laag op de grond verdwijnt de dauw. De zon stijgt en het wordt licht.
Zou dauwtrappen op Hemelvaart daarom zo populair zijn? Mensen die zich anders nog eens lekker omdraaien in bed zoeken de stilte. Heel lang trokken we op die dag in stil gebed, of in ieder geval nadenkend, dwars door de stad naar Eik en Duinen. Daar, bij de ruïne van de kapel, zongen we voor Maria en vierden we de Eucharistie. Van heel stil naar uitbundig, van laag naar hemelhoog.
Wij zijn momenteel aan handen en voeten gebonden, wandelen stilletjes op gepaste afstand door een diep dal, maar langzaam gaan we vooruit! Het wordt lichter en de zon verwarmt ons. Laten we vooral volhouden en niet alleen maar naar de hemel staren. Opstanding, Hemelvaart, vroeg in de morgen gebeurt het. Het wordt licht!