Met Pasen en ook weer met Koningsdag zag ik allemaal vrolijke tekeningen op de stoep. Flinke oppervlaktes gevuld met kleurig krijt. Hele Mondriaans verschenen op de stoep. Misschien was niet iedereen er blij mee, maar je kon zien dat er met vlijt aan gewerkt was en het zag er vrolijk uit!

Dat krijt kun je tegenwoordig gewoon kopen in de winkel, allerlei kleuren en in allerlei diktes. Vroeger moest je echt een beetje geluk hebben, om aan krijt te komen. Dat lukte soms als er weer eens een beeld kapot viel of zo. Het grote Heilig Hartbeeld bij ons in de huiskamer leverde zo heel grote stukken krijt op…
Zou het echt zo zijn dat er dingen stuk moeten om de vreugde weer te kunnen zien? Net nu we van alles niet mogen, thuis moeten blijven, zien we af en toe toch mooie, kleine, leuke dingen. En dat kan ons houvast geven om door te gaan, om vol te houden..
Vaak eindig ik mijn stukje met de stand van de actie Kerkbalans. Doorgaan en volhouden, geldt ook voor de actie Kerkbalans, ook in deze tijd, misschien wel vooral in deze tijd.  Kunnen we dat? Ik denk van wel, ik weet het zeker!

Gerard van Dijk