Kleur bekennen maart 2020

In een verhuisdoos in de kelder bewaar ik een verzameling scoutingdassen. Ik heb er meer dan honderd. Heel af en toe krijg ik er nog een van iemand, maar ja, eigenlijk doe ik er niets meer mee. Toen ik nog wat actiever was (☺), kon ik alle scouts uit de regio herkennen aan de kleur van de das en ook al is er veel veranderd, ik kom nog een heel eind denk ik. Je was er trots op, je maakte deel uit van een groter verband en iedereen mocht dat zien. Een nieuweling moesten we dat weleens uitleggen: je doet je uniform aan, das erbij en als je de weg kwijt raakt (‘padvinder..’), dan brengt de eerste beste agent je zo naar ons clubhuis. En niet lang daarna droeg hij het net zo trots als mensen die al jaren meededen.

Wat een verschil met ons, ‘kerkmensen’, is dat eigenlijk; je ziet ze niet en je hoort ze niet…  Dat was anders, toen wij de klokken luidden voorbij de start van de actie Kerkbalans. Toen hebben we nog eens flink van ons laten horen. Dat zouden we vaker moeten doen, denk ik. Er zijn vast heel veel mooie gelegenheden waarbij we kunnen laten zien dat we er zijn! We hebben een boekje vol met activiteiten!

Maar meedoen: daar hoort u mij niet over klagen. Ook dit jaar weer zijn er heel veel enveloppen van de actie Kerkbalans teruggekomen en de uitkomst ziet er veelbelovend uit. Heel hartelijk dank voor uw meedoen! Ik heb het bord achterin de kerk weer van nieuwe kleurtjes voorzien en we kunnen de stand weer bijhouden.  Gaan we het dit jaar weer halen? Ik reken erop!

Gerard van Dijk