Eigenlijk wil iedereen wel weten, waar hij vandaan komt en wie zijn familie is. Het is heel populair om de familiegeschiedenis uit te pluizen en te kijken hoe ver je terug kunt gaan. Misschien wil eigenlijk iedereen wel, dat Karel de Grote haar stamvader is. Maar ja, hoe kom je daar achter… De burgerlijke stand kan helpen, maar als dat al lukt niet verder dan begin negentiende eeuw. ‘Gelukkig’ hadden wij in het westen de gewoonte om kinderen te laten dopen. Bij de kerken werden doopboeken bijgehouden, waarin ook de vader en moeder werden opgetekend. Soms loopt het dood omdat de vader niet is ingeschreven. Maar vaak kun je een heel eind komen, als tenminste… het doopboek er nog is. Ik moest eraan denken toen vorige week de Notre Dame in Parijs in brand stond. Heel vaak ging bij een kerkbrand van alles verloren, waaronder het doopboek. En dan is er opeens en gat. Een gat in de familiehistorie, maar toch ook een leegte van binnen.  Een plek waar familiehistorie werd geschreven, waar werd gedoopt, getrouwd, gerouwd, verdween geheel of gedeeltelijk en dat doet pijn. Het speurwerk loopt dood. Ook al geloven niet alle Parijzenaars en gaan zij niet naar de kerk, soms liepen zij toch de Notre Dame binnen voor een kaarsje of een moment van bezinning. Zij voelen allemaal dat er iets wezenlijks verloren is gegaan. En nu opeens zijn er ook heel veel mensen bereid om flink te dokken voor… ja, voor wat eigenlijk?

Ik hoop dat het niet nodig is dat wij brand krijgen in onze kerk (welke dan ook). Eigenlijk weet ik wel zeker dat dat niet nodig is, want u wéét waarvoor u bijdraagt en dat doet u blijmoedig en met grote regelmaat. Een moment van bezinning, een kaarsje, een kort gebed, bidden en werken, zó houden wij onze kerk in het midden van de gemeenschap in Loosduinen. Dank voor uw bijdrage.