Strak in de lak November 2018

Als ik zo eens naar mijn fiets kijk, dan schrik ik een beetje hoe die eruit ziet. Stoffig en vuil, vieze ketting, maar goed in het vet, dat wel. Hij rijdt prima zo, dus ik ben wel aardig tevreden, maar toch… Af en toe denk ik weleens: wat meer inzet zou best goed zijn. Een beetje poetsen, kale plekjes even aantippen, met wat meer moeite ziet ie er weer als nieuw uit. Een fiets om trots op te zijn.

Maar ja, ik zit hier niet om te praten over mijn fiets.. Het is natuurlijk maar een inleiding op wat ik eigenlijk wil vertellen. In de pastorie hangt nog een beetje verflucht. In september en oktober is er heel wat verfwerk aan de gebouwen gedaan. Een flink aantal ruiten met barsten en gaatjes is vervangen. Dat was ook wel nodig, want zonder onderhoud valt het op den duur allemaal uit elkaar. Dan worden de kosten zo hoog dat het niet meer op te brengen is. Maar desondanks is óók gewoon regelmatig onderhoud een behoorlijke financiële aderlating. En we zijn er nog niet, want regelmatig onderhoud blijft noodzakelijk. Bij een gebouw van meer dan 100 jaar komen die kosten niet echt onverwacht. Maar voorlopig ziet het er mooi uit, een parochielocatie om trots op te zijn!

U draagt uw steentje bij, door de regelmatige bijdrage in de actie Kerkbalans, in de wekelijkse collecte en door alles wat u doet in de parochie. En dat is heel fijn, want alleen door ieders bijdrage, op welke manier dan ook, blijven wij onderling en met de Heer verbonden. En zó vormen wij een hechte gemeenschap. Een gemeenschap om trots op te zijn. Dank daarvoor.

Gerard van Dijk