Samen naar de overkant augustus 2017

We leven in een waterrijk land. Als je dan te voet of met de fiets op pad bent, dan sta je soms opeens op een plek, waar je niets kunt. Je reisdoel ligt aan de overkant, maar hoe kom je er? In oude tijden was dat nog ingewikkelder, toen waren er nog veel minder wegen en bruggen. Maar er waren oplossingen. In Deventer gingen de melkmeisjes met een bootje over de IJssel om de koeien in de stadsweiden te melken en na het melken weer terug. Dat was risicovol, want soms maakten ze water. In 1331 sloeg het bootje zelfs om en de melkmeisjes verdronken…

Er waren steeds mensen die bereid waren om de helpende hand te bieden; met hun bootjes zetten ze mensen over naar de weg aan de andere kant van het water. Nog steeds kun je zo veilig, zonder al te veel omwegen naar de overkant, naar een weg die je verder brengt, die het mogelijk maakt om je reis te vervolgen en je doel te bereiken. De een helpt de ander en beide zijn tevreden.

Zo gaat het ook met de actie Kerkbalans. We zijn op een punt dat we het einddoel kunnen zien, maar we zijn er nog niet. “Het bootje” is niet echt vol, er kunnen nog meer mensen bij. Maar ieder doet wat hij kan, we werken, bidden en dragen bij naar vermogen. Samen halen we vast wel de overkant. Samen gaan we op het einddoel af. We hopen natuurlijk dat het bootje niet omslaat, of dat we halverwege blijven hangen, maar we weten het pas tegen het eind van de reis. Fijn dat u met ons mee doet, ieder maand weer, ieder jaar weer. Hartelijk dank!

Gerard van Dijk