Rondje over de velden december 2016

Als mijn vader op zondagmiddag bij zijn zwagers op bezoek ging, dan gingen ze meestal ook even tuinen. In het mooi pak eens even door de kassen lopen en naar het gewas kijken. “Geen vuiltje te zien,” zei hij dan, “het gewas staat er mooi bij.” En ze namen nog een trekje aan de sigaar en gingen weer op huis aan, naar de thee en de kaarten. Bij de start van een vergadering doen wij dat ook weleens, even de hei over kijken, een rondje over de velden, kijken waar iedereen staat met zijn werk, loopt het wel, of is er nog wat op te lossen…

Dat doe ik ’s morgens vroeg weleens, een rondje per fiets langs een aantal markante punten. Leuk voor een foto bij zonsopgang of zo. Dat is vooral leuk, omdat er op zoveel plekken in de parochie gewerkt wordt aan en rond de gebouwen. Zo rechts van de kerk in de Kamperfoeliestraat zag ik een hindernisbaan, een trappersbaan, met een evenwichtsbalk, een klimrek en nog meer. En als je daar dan langs kijkt dan kom je bij de zijdeur van de kerk uit. Ja, je moet dan nog wel over het muurtje klauteren, maar toch, de weg naar de kerk, vol met hindernissen. Het is een aardig beeld vind ik, een keurig gemaaid gazon, hekje erom en een hindernisbaan naar de ingang.

Zo beleef ik de actie Kerkbalans ook weleens. Wij doen ons best, u doet goed mee, gelukkig, en langzaamaan komen we dicht bij ons doel, maar toch. Af en toe dan zijn er obstakels die je de moed in de schoenen doen zinken. Hink-stap-sprong door de bestuurlijke chaos. Als we vallen, staan we dan weer op, of blijven we liggen?  Advent, tijd van ommekeer. Het oude is voorbij, het nieuwe komt eraan. De actie Kerkbalans 2016 loopt af. Dank voor uw bijdragen tot nu toe. Als de eindsprint wordt zoals andere jaren, dan halen we ongeveer de begroting. Geen tijd om te blijven liggen, doorgaan en volhouden. Met U!! Fijne feestdagen!

Gerard van Dijk