Een interview december 2015

Dat Paus Franciscus vorige maand een interview gaf aan de Straatkrant was wereldnieuws. Hoewel de Paus regelmatig in het nieuws is, zijn er niet veel echte interviews. Eindelijk een kans om de paus zelf eens iets te horen vertellen. Als zoon van een middenstander was ik meteen geraakt doordat hij vertelde dat hij vroeger eigenlijk slager wilde worden. En dat hij niet kon voetballen… Ik werd geen middenstander en de paus geen voetballer en geen slager. Zo werd duidelijk dat je lang niet alles zelf kunt bepalen.

Maar niet alles, wil zeggen dat er toch ook dingen over blijven waar je wel zelf over gaat; soms lijkt dat raar, maar soms moet je het tegen de tijdgeest in gaan, om te tonen dat er kansen liggen. De paus deed dat zelf door niet in het Apostolisch Paleis te gaan wonen, maar in Santa Marta. Niet in een groot paleis, opgesloten achter een klein deurtje, maar in een huis met een eetzaal, waar iedere dag andere mensen zijn. Zo kon hij midden onder de mensen blijven.

Veel van wat wij meemaken wordt bepaald door anderen. En daar kun je je soms behoorlijk machteloos van voelen. Maar we zouden pas echt verloren zijn, wanneer we de moed laten zakken en niet meer opkomen tegen onrecht en de ander uit het oog zouden verliezen. Hoe duister het ook lijkt, er zijn altijd kansen voor ieder van ons. Vaak kleine dingen, maar desondanks kan het effect groot zijn. Bidden en werken aan een betere wereld mogen wij niet opgeven.

Wij gaan naar het einde van het jaar. Veel van de plannen zijn uitgevoerd. De verwarming brandt weer, het verschil is merkbaar. De actie Kerkbalans verloopt goed, we zitten er warm bij, maar we zijn er nog niet helemaal. Doet u ook deze maand weer mee? Ook kleine dingen kunnen verschil maken! Dank voor uw bijdragen!