Een barre tocht  – oktober 2015

Het was niet gemakkelijk. Een gezin met zes grote dochters, waarvan slechts twee een baan hadden. Het was gezellig en overleven lukte wel, maar wat voor perspectief was er?  Het was ook nog erg spannend, want in Limburg werd de oorlogsdreiging sterker gevoeld dan in de rest van het land. Er was een kans: als de familie zou afbeeldeing van de aartsengel Raphal, reisgenootverhuizen naar Den Haag, dan konden er vier aan het werk in twee ‘eigen’ filialen van Jamin. En zo ruimden ze de boel in Limburg op  en vertrokken naar Den Haag. Na een barre tocht in de winter van 1940, mobilisatie, overal ijs en wegversperringen, kwamen ze midden in de nacht aan.  Ze wisten heg noch steg en verdwaalden in de grote stad. De eerste nacht brachten ze door in het politiebureau aan de Van der Vennestraat, blij dat ze het gered hadden.
Het is een stukje familiegeschiedenis. Mijn moeder was er nog niet bij. Zij kwam na de meidagen met de fiets. Oma schreef dat ze met pijn in haar hart Limburg had verlaten, om toch vooral erover te waken dat de meisjes hun Heilig Geloof zouden behouden in het protestante westen. Waren het (economische) vluchtelingen? Gelukzoekers?
Mensen zijn op drift, het is van alle tijden. Ze zoeken een menswaardig bestaan, een beter leven voor hun kinderen en zijn bereid daarvoor veel op te offeren. Ze zijn het waard dat ze opgenomen worden in een gemeenschap die hen verder helpt in dat nieuwe bestaan. Wij kunnen hen daarbij helpen. Het is goed om onze blik meer naar buiten te richten en oog te hebben voor mensen in nood. Zeker, wij werken voor de voedselbank, geven aan Antoniusbrood en de PCI, zamelen fruit en speelgoed in, gaven aan de deurcollecte, bidden en werken, maar wellicht kan er nog een schepje bovenop. Geloven in het Goede vraagt nu eenmaal veel van de mens.
Bij dit alles durf ik bijna niet te schrijven over de actie Kerkbalans, want dat richt de blik wel weer erg naar binnen. Toch doe ik het maar. De actie loopt goed. Zoals het er nu uitziet halen we het streefbedrag en dat is heel goed.   Hartelijk dank daarvoor. Ik hoop dat u, ondanks het grote beroep dat ook vanuit anderen op u gedaan wordt, onze actie wilt blijven steunen.