Archief “pastoraal woord”

Hier vindt u een overzicht van de eerder op de startpagina gepubliceerde “pastoraal woord” teksten.


Aankondiging van de Heer (Maria Boodschap)

Maria, de vrouw die volledig ja zegt tegen God, een vrouw die vol is van de genade van God. Zij is de moeder van God en bijzonder tussen alle andere heiligen. Natuurlijk, in Jezus is ons de goedheid van God verschenen en over niets heeft Hij met meer nadruk gesproken dan over de barmhartigheid van God. Laten we maar denken aan de parabel van de verloren zoon, of de barmhartige Samaritaan, of de Goede Herder.

Er is geen mens op aarde die meer op Jezus lijkt dan zijn moeder. Als wij zo naar haar kijken, dan wordt het ons duidelijk, dat deze moeder een leven heeft geleid van liefde, zachtaardig en barmhartig. Wat anders bewoog Maria om zich zo te haasten over het gebergte om haar nicht in de zware dagen van de verwachting bij te staan? De erbarmende liefde die Maria in het Magnificat bezingt: “Zijn barmhartigheid duurt van geslacht tot geslacht” werkt onophoudelijk verder in haar leven. Zij kent de prijs van Gods liefde, die in de geopende zijde van haar Zoon onophoudelijk tot de mensen blijft spreken.

Door alle eeuwen heen is Maria ons aller moeder gebleven. Dat getuigt het geloof van de eerste christenen, die in hun nood steeds weer naar Maria gingen. En het is nog nooit gehoord dat iemand die tot Maria zijn toevlucht nam, door haar verstoten werd. Als wij juist in deze crisistijd onze toevlucht tot Maria nemen, dan moet het ons duidelijk zijn dat de barmhartigheid, die in God haar oorsprong vindt, ook in ons gestalte mag krijgen.

Haar oog heeft al vlug de verlegenheid van de jonggehuwden in Kana opgemerkt: “Zij hebben geen wijn meer”. Zo geeft zij de aanleiding tot het eerste teken van Jezus. “Doe maar wat Hij u zeggen zal”, zei Maria daar tegen de bedienden als de wijn op is en het feest in het water dreigt te vallen. Zij is als moeder onlosmakelijk verbonden met haar zoon Jezus. Maria brengt ons bij Christus, maar Hij brengt ons ook bij zijn moeder. Aan het kruis zegt Hij tegen de leerling die Hij liefhad: “Zie daar je moeder”. Maria’s troostende nabijheid gunt Hij ook ons. Omdat zij zozeer Gods barmhartigheid ervaren heeft, is Maria zelf enkel barmhartigheid voor ons eenzame, zwakke en zieke mensen.

Maria, een moeder die zelf in haar leven heel wat heeft moeten doormaken aan verdriet, twijfel en onzekerheid. Haar ogen en moederhart blijven op ons gericht. Wij kunnen haar vragen voor ons te bidden, zoals wij elkaar ook kunnen vragen voor elkaar te bidden.

Gebed tot Maria
Tot U nemen wij onze toevlucht: wees onze bescherming, heilige Moeder van God, wijs onze gebeden niet af als wij in nood zijn, maar verlos ons uit alle gevaren, Gij, glorierijke en gezegende Maagd.
(Dit is het oudste Maria-gebed uit de kerken van Oost en West. Het dateert uit de 3e eeuw.)

Kees Dernee, pastoor

Onze parochie tijdens de coronacrisis

De ene na de andere activiteit wordt afgezegd in verband met het coronavirus. Onze bisschoppen hebben in het hele land de vieringen tot en met Pasen in onze kerken geannuleerd. De recente ontwikkelingen roepen ook bij het pastoraal team sterke behoefte op om als kerk deze situatie te bezien. Hoe kunnen onze geloofsgemeenschappen, juist in deze tijden, in deze situatie van betekenis zijn?
Als je door bijvoorbeeld een griep geveld wordt ervaar je wat het met je doet als je opgesloten bent in je eigen huis. Na een paar dagen voel je je eenzaam. Je mist sociaal contact en verbinding met de wereld om je heen. En je mist de voldoening van de activiteiten die normaal gesproken worden ondernomen.
Veel mensen, realiseer ik me, gaan dit ervaren. Ik ben geen arts, maar het zou natuurlijk zo kunnen zijn dat er in de komende weken nog veel meer mensen thuiszitten. Mensen die hun werk niet meer kunnen doen, zelf ziek zijn, publieke activiteiten die afgelast worden en verschillende plekken die gesloten zijn. Dan wordt je wereldje ineens erg klein, dat breekt een mens op. De nood van eenzaamheid neemt toe. Wat zou de kerk daarin kunnen betekenen in de eigen omgeving?
Dat begint met het kijken naar de nood die er speelt. Eenzaamheid is een bekende nood in de huidige samenleving en ik verwacht dat dat in de komende weken alleen maar toeneemt. Hoe kunnen de geloofsgemeenschappen van betekenis zijn? Ik denk aan:

  • een gezelligheidstelefoonlijn voor mensen die behoefte hebben aan een praatje nu ze  alleen thuiszitten door gebruik te maken van de telefoon kan het allemaal vanuit huis  gebeuren en is er geen kans op besmetting.
  • zet een boodschappen bezorgservice op voor mensen die in quarantaine zitten.
  • via sociale media kun je digitaal samen vieren, ook voor onze parochie zijn we daarmee bezig. Houd daarvoor onze website in de gaten.
  • gooi eens een briefje met je telefoonnummer door de brievenbus bij ouderen in de  buurt en vraag hoe het met ze gaat. Hebben ze nog iets nodig?

Nu we zo erg worden geconfronteerd met dit virus vragen sommigen zich af: “Waar hebben we dat aan verdiend?” “Waarom moet mij dat gebeuren?” Nog steeds wordt
een ernstige bedreiging of ziekte een beetje als een straf van boven gezien.
De geloofsgenoten van Jezus meenden dat in ieder geval wel heel sterk. Maar Jezus helpt hen uit de droom. Onthoud het, zegt Jezus, ongeluk en dood zijn vaak niet te beredeneren, en zijn in ieder geval geen straf van boven. Toen niet, nu niet en nooit! Zo zit de God van Jezus, onze God, niet in elkaar. De God van Jezus is de God die zegt: ‘Ik ben er. Ik trek met je op, en ik deel je verdriet’. De God van Jezus, onze God, heeft bovendien geduld met mensen en luistert naar ons aanhoudend gebed.
Nogmaals, velen zullen zich in de gegeven situatie eenzaam voelen en dat is een ellendige ervaring. Als dat gevoel al te lang doorzet kan zelfs elk gevoel van levensgeluk verdwijnen. In onze kerkgebouwen kunnen we doorgaans met velen bijeen zijn. We zoeken de nabijheid van elkaar en terecht. We verzamelen ons om ons niet alleen te voelen. Dit samenzijn zullen we de komende periode moeten missen. Maar onze kerkgebouwen zullen, daar waar mogelijk, zondags open gesteld worden zodat eenieder Gods nabijheid kan zoeken en ervaren. Zo blijven we in geloof en gebed verenigd met elkaar en in Christus.

Namens het Pastoraal Team,
Kees Dernee, pastoor